abunəçi

abunə

baxış

Iyun 2026

Büyük umutlar ve güven duygusuyla emanet ettiğimiz çocuklarımızın eğitim aldığı okulun, ne yazık ki bir bilgi ve değer yuvası olmaktan uzaklaştığını üzülerek görmekteyim. Eğitimin temelinde sevgi, anlayış, sabır ve çocuk psikolojisine hâkim bir yönetim anlayışı olması gerekirken, yaşadığımız süreçte bunun tam tersine şahit olduk. Okul yönetiminin sergilediği yaklaşım; öğrencilerin ve velilerin ihtiyaçlarını anlamaktan uzak, iletişim yerine baskıyı tercih eden bir anlayış izlenimi bırakmıştır. Daha da üzücü olan ise, okul bünyesindeki eğitimcilerin dahi yönetim baskısı altında özgürce hareket edemediği hissini vermesidir. Eğitim kurumları; ticari kaygıların değil, çocukların gelişiminin ön planda tutulduğu yerler olmalıdır. Ancak yaşadıklarımız, maddi kaygıların eğitim anlayışının önüne geçtiği yönünde ciddi bir hayal kırıklığı yaşamamıza neden olmuştur. Çocuklarımızın geleceği her türlü ticari kaygının üzerindedir. Bir okulun en büyük sermayesi aldığı ücret değil, yetiştirdiği mutlu, özgüvenli ve başarılı çocuklardır. Dileğim, tüm eğitim kurumlarının bu sorumluluğun bilinciyle hareket etmesi ve çocuklarımızın hak ettiği sevgi dolu, güvenli eğitim ortamlarını sağlamasıdır.